Wolę ścieżki mniej przedeptane

8 sierpnia 2014 roku  komentarzy  -  skomentuj

Wolę ścieżki mniej przedeptane
Zazwyczaj podróżuje z żoną i synem swoim samochodem, który służy im także za dom. Pasjonuje go nurkowanie oraz wspinaczka, ale wie kiedy ustąpić, by nie stać się posiłkiem sępów.

Interesowały go ludzkie historie
Marcin Jamkowski z wykształcenia jest chemikiem. Przez 8 lat pracował w Gazecie Wyborczej – był dziennikarzem, reporterem, fotografem i, jak sam mówi, to dało mu solidną podbudowę w fachu, który do tej pory go pasjonuje. Od lat pisał w dziale dotyczącym nauki. Robił wywiady z noblistami, jeździł do laboratoriów w Ameryce.
- W dziennikarstwie najbardziej interesowały mnie historie ludzkie. Byłem ciekawy kto stoi za danym odkryciem i jak doszedł do tego. Potem był tylko krok do zainteresowania się takimi dziedzinami nauki jak archeologia, paleontologia i eksploracja głębin, o czym bardzo dużo pisałem - opowiada Marcin Jamkowski.
Przygoda z National Geographic
Na jedną z wypraw pojechał z ekipą z National Geographic. Był rok 2000 i podróżował do źródeł Amazonki w Peru. Polacy dokonali tam wcześniej ogromnych prac. Już w latach 80. ekipa „Canoandes” z Krakowa odnalazła miejsce, które było źródłem Amazonki. Byli jednak w Polsce skreśleni dlatego, że w stanie wojennym nie wrócili do kraju. Pomagali „Solidarności” i cenzura nie dopuszczała o nich informacji, więc nikt nie wiedział o ich odkryciu. Wyprawa właśnie z takimi ludźmi u progu XXI wieku była połączeniem tego, co Marcin lubił najbardziej – ekspedycji, odkryć i głębokich historii o skomplikowanych ludzkich losach. Po dwóch latach od tej peruwiańskiej wyprawy M. Jamkowski dostał propozycję pracy w magazynie National Geographic jako zastępca redaktora naczelnego, a po trzech latach naczelnego.
- W czasie tych pięciu lat w National Geographic miałem mnóstwo kapitalnych przygód. Udało mi się zrobić kilka wypraw nurkowych na wraki Bałtyku i wydawać fajne pismo. Mimo wszystko za często musiałem przesiadywać przy biurku. Poczułem, że powinienem wrócić w teren – wspomina M. Jamkowski.
Jak pomyślał, tak zrobił – odszedł z redakcji. Wyjechał do Stanów na roczne stypendium i od powrotu nie wyobraża sobie życia za biurkiem.
- Warto trzymać się swoich marzeń. Trzeba zadać sobie pytanie czego się chce i potem to realizować. Są ludzie, dla których wyjazd bez zaplanowanych trzech posiłków dziennie jest nieatrakcyjny. Są ludzie, dla których trzymanie się regularnych godzin posiłków jest horrorem - tak, jak dla mnie. Nie ma sensu powtarzać cudzych marzeń i cudzych wypraw. Trzeba odszukać swoje pragnienia i je realizować - taką receptę na wyprawę życia przedstawia dziennikarz, wieloletni podróżnik, który na swoich fotografiach uwiecznia piękno świata.
Podróżuje z żoną i synem
Towarzystwo jest dla niego głównym czynnikiem udanego wyjazdu wyjazdu. W większości podróżuje ze swoją żoną, która jest fotografem, i z synem. Potrafi ą długo czekać w jednym miejscu na ten idealny moment, aby zdjęcie było niepowtarzalne. Z przyjaciółmi odwiedza najlepsze miejsca do wspinania i nurkowania. Z innymi pasjonatami wymienia się informacjami i poradami, gdzie zatrzymać się np. na nocleg w tanich, pięknych i dzikich miejscach, żeby na noc odpocząć od auta.
- Dla mnie bardzo ważne też było to, żeby poruszać się szlakami jak najmniej przetartymi. Szybko poznałem duże miasta Europy czy atrakcyjne miejsca w bliskim jej sąsiedztwie. Dlatego np. zamiast po raz kolejny udać się do Egiptu wolałem Sudan, gdzie pojechałem na trzy tygodnie, a zostałem dwa miesiące – opowiada M. Jamkowski.
Solidne podstawy
Przed każdą wyprawą zamyka się w bibliotece. Czyta historyczne książki, bo, jak mówi, lubi widzieć i wiedzieć nie tylko to, co jest teraz, ale znać przeszłość miejsca. Obecnie przygotowuje się do wyprawy w Czechach, gdzie znajduje się najgłębsza zalana jaskinia na świecie – Hranicka Propast. Dołączył do wyprawy, której szefem jest nurek Krzysztof Starnawski. Razem otrzymali na tę podróż grant z Waszyngtonu od National Geographic. Takie dofinansowanie jest jednym ze sposobów pokrycia kosztów ekspedycji. Na sponsorów nie liczy. Innym jest, jak mówi M. Jamkowski, po prostu zarobienie pieniędzy na nią.
- Jak byłem studentem, jeździłem do Szwecji na truskawki . Nienawidziłem tego zajęcia. To był dla mnie horror. Bolał mnie krzyż, wstawałem o 4 rano, a nie jestem rannym ptaszkiem. Ale dzięki temu mogłem zrealizować moje fantazje – wspomina dziennikarz.
Gdyby wygrał w totka przede wszystkim poświęciłby się nurkowaniu i wspinaczce, którą kocha. Do tej pory pamięta jedną z wypraw w góry Taka na granicy Sudanu i Erytrei. Masyw był zupełnie wyludniony. Poszedł sam na wielki, skalny szczyt, ale na końcowej grani tuż pod wierzchołkiem doszedł do miejsca, którego pokonanie bez partnera i asekuracji było zbyt niebezpieczne.
Wahał się czy iść dalej, kiedy nagle zobaczył opodal 7 sępów przyglądających mu się uważnie. – Liczyły na obiad – opowiada ze śmiechem. Wycofał się.
- Wyznaję zasadę, że szczyt jest niczym. Powrót wszystkim – mówi podróżnik. M. Jamkowski nakłania wszystkich do podróżowania. Zwłaszcza, że dziś jest to proste. - Zawsze da się podróżować stopem, tanimi liniami lotniczymi, lokalnymi pociągami i autobusami. Ten, kto chce, ten może podróżować. Dziś to kwestia dobrej organizacji i czasu, a nie zawsze dużych kosztów. Zresztą wyjazd do Tunezji czy do Maroka może być tańszy niż do Zakopanego – motywuje podróżnik.

Wolę ścieżki mniej przedeptane Wolę ścieżki mniej przedeptane Wolę ścieżki mniej przedeptane Wolę ścieżki mniej przedeptane
Wolę ścieżki mniej przedeptane Wolę ścieżki mniej przedeptane Wolę ścieżki mniej przedeptane Wolę ścieżki mniej przedeptane
Wolę ścieżki mniej przedeptane

Skomentuj
Komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

komentarzy